25 jaar Dutch School
In 2026 viert Dutch School haar 25-jarig jubileum.
Al 25 jaar bieden wij hoogwaardig Nederlands onderwijs aan kinderen, jongeren en volwassenen die buiten Nederland wonen.
Wat begon als een kleinschalig initiatief voor Nederlandse gezinnen in een omgebouwde kelder bij Martin Kast, is uitgegroeid tot een internationale schoolgemeenschap waarin de Nederlandse taal, cultuur en verbondenheid centraal staan.
Verder op deze pagina laten we Anke aan het woord, die al 24 jaar met hart en ziel voor de school werkt en de ontwikkeling van de school van dichtbij heeft meegemaakt.
Ter ere van dit 25-jarig jubileum is deze speciale Dutch School-tegel ontworpen, die ook verkrijgbaar is als jubileum item.
Dutch School ondersteunt leerlingen bij het leren, onderhouden en verdiepen van hun Nederlandse taalvaardigheid, waar ter wereld zij ook wonen.
Met lessen op locatie en een sterk online programma bereiken wij families over de hele wereld. Onze school verbindt generaties, culturen en continenten, en zorgt ervoor dat het Nederlands een levende taal blijft, zowel thuis als op school.
Dit 25-jarig jubileum is een moment om stil te staan bij alles wat we samen hebben opgebouwd met leerlingen, ouders, leerkrachten, vrijwilligers en partners. Tegelijkertijd kijken we vooruit. Met vernieuwde leerlijnen, moderne onderwijsmethoden en een internationale focus blijven we investeren in de toekomst van het Nederlandse onderwijs in het buitenland.
25 jaar Dutch School – samen bouwen aan taal, identiteit en de toekomst.
Anke aan het woord – 24 jaar Dutch School
Vierentwintig jaar geleden werd ik gevraagd om les te komen geven bij de locatie in Orange County, toen nog in Orange, vlakbij de afslag van Chapman. We begonnen klein. Twee klaslokalen. Een peutergroep met uitsluitend Nederlandssprekende ouders en een NT2-groep. Geen methode. Geen ondersteuning van buitenaf. Gewoon enthousiasme, improvisatie en de overtuiging dat dit belangrijk was.
Van oorsprong kom ik uit het voortgezet onderwijs, dus peuters lesgeven was totaal nieuw voor mij. Maar we hebben gezongen, gespeeld, woordenschat opgebouwd en vooral veel plezier gehad. De school was klein, de sfeer warm en betrokken. Niemand deed dit voor het geld. Iedereen deed het voor de kinderen.
Ik dacht toen oprecht dat we hooguit drie jaar in Californië zouden blijven. Nooit had ik verwacht dat dit mijn werk voor de lange termijn zou worden.
Van pionieren naar professionaliseren
De grootste verandering in 25 jaar is zonder twijfel de professionalisering. Waar we begonnen zonder methode, werken we inmiddels al jaren gestructureerd en doelgericht. Er kwam een schoolplan, inspectiebezoeken en kwaliteitsbewaking.
De eerste inspectie vond plaats bij een van de collega’s thuis. We waren met een klein, hecht team. De inspectie was enthousiast over onze inzet, en dat typeert deze school nog steeds: enorme betrokkenheid.
We groeiden van peuters en een paar groepen naar volledige leerlijnen. Ik heb kinderen begeleid van peuter tot en met groep 8. Een hele lichting die letterlijk bij mij begon als peuter en doorstroomde tot het einde van de basisschool. Dat is bijzonder.
Kort na mijn start werd ik gevraagd om locatieleider te worden. Dat heb ik jarenlang met veel plezier gedaan. Later is ervoor gekozen om één directeur voor alle locaties aan te stellen. Dat was voor mij een logisch moment om terug te gaan naar waar mijn hart ligt: onderwijs. Lesgeven wilde ik nooit opgeven.
Sinds Covid geef ik veelal online les en ben ik verantwoordelijk voor ons nieuw opgezette Voortgezet Onderwijs, geef ik NT2-lessen en werk ik als onderwijskundig adviseur. Daarnaast val ik regelmatig in, ondersteun ik collega’s en blijf ik inhoudelijk betrokken. De voortdurende veranderingen in het onderwijs vormen een uitdaging waardoor persoonlijke groei vanzelfsprekend is, en dat past precies bij mij.
Professionalisering
In 2011 werd ik gevraagd om via Stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland het Bekwaamheidstraject te volgen: een intensief tweejarig traject waarin ik een groot deel van de Pabo heb doorlopen. Daarmee werd ik officieel bevoegd als leerkracht in het primair onderwijs binnen een NTC-school. Het was pittig, zeker met twee jonge kinderen, maar inhoudelijk enorm waardevol en verdiepend. Het heeft mijn onderwijsbasis sterk verbreed en verstevigd.
Een ander belangrijk onderdeel van mijn ontwikkeling zijn de jaarlijkse bijscholingsdagen in Nederland, georganiseerd door Stichting NOB. Daar ontmoette ik leerkrachten van NTC-scholen over de hele wereld.
Wat telkens opvalt, is de herkenning: dezelfde uitdagingen, dezelfde beperkte lestijd, dezelfde drive om kinderen hun Nederlandse taal en identiteit mee te geven.
Die uitwisseling is enorm waardevol. Je voelt dat je deel uitmaakt van een wereldwijd netwerk van betrokken professionals. De inspiratie en kennis die ik daar opdeed, nam ik steeds mee terug naar onze school, en dat heeft bijgedragen aan de verdere professionalisering van ons onderwijs.
Tradities die blijven
Sinterklaas is altijd hét moment geweest. In de beginjaren stond een van de oprichters, Cecile Wijne, op het podium om alles te leiden, later nam ik dat over. Mijn eigen kinderen, inmiddels 24 en 26, zie ik nog voor me als peuters die zwaaiden naar Sinterklaas met hun vlaggetje.
Koningsdag was altijd een groot gemeenschapsfeest, georganiseerd door ouders. Voetbal, estafettes, eten, samenzijn. Het typeert onze school: onderwijs én gemeenschap.
Ook de jaarlijkse studiedag met alle leerkrachten, al die jaren al bij mij thuis, is een hoogtepunt. Samen professionaliseren, maar ook samen lachen. Die combinatie maakt ons sterk.
Wat deze school bijzonder maakt
Wat mij het meest raakt, is dat kinderen bij ons iets vinden wat ze doordeweeks op hun Amerikaanse school niet hebben: een gevoel van thuiskomen. Dat hoor ik keer op keer terug.
Ze groeien op in Californië, maar blijven ook echt Nederlands. Ze ervaren dat hun taal geen last is, maar een rijkdom. Dat ze met succes contact kunnen houden met Nederland, of zelfs terug kunnen verhuizen.
Van de peuters die ik in mijn beginjaren lesgaf, is ongeveer 80% uiteindelijk naar Nederland teruggekeerd. Ze hebben daar hun plek gevonden. Dat is geen toeval. Dat is investering, door ouders én door school.
En eerlijk: ik heb nog nooit een zestienjarige horen klagen dat hij of zij thuis Nederlands sprak. Maar leerlingen bij wie ouders die energie er niet in hadden gestoken, zagen het later vaak wel als een gemis dat ze de Nederlandse taal niet rijk waren geworden. Dat zegt alles over hoe waardevol die taal is.
Wat mij al 24 jaar motiveert
Een verschil maken in het leven van kinderen. Niet met grote woorden, maar in kleine, dagelijkse momenten. Een kind dat ineens durft te spreken. Een leerling die ontdekt dat Nederlands niet “moeilijk” is, maar van hem of haar is. Woorden die eerst aarzelend komen en later vanzelfsprekend worden.
Kinderen zien groeien, van peuters die alleen losse woordjes zeggen tot zelfverzekerde jongeren die presentaties geven in het Nederlands. Dat proces van dichtbij meemaken is een voorrecht. Je bouwt mee aan hun identiteit, aan hun zelfvertrouwen, aan hun verbinding met een land dat soms ver weg voelt, maar nooit helemaal loslaat.
En dan zijn er de ouders. Ouders die jarenlang elke zaterdag rijden, plannen en organiseren. Die bewust kiezen voor tweetalig opvoeden. En die op het moment van vertrek met tranen in hun ogen afscheid nemen, omdat ze weten dat deze periode méér was dan alleen les. Het was gemeenschap. Het was thuiskomen. Het was samen investeren in iets dat blijft.
Dat is de kern van 25 jaar Dutch School Socal. Niet alleen taalonderwijs. Maar betekenis.
Vooruitkijken
Wat wens ik de school toe voor de komende 25 jaar?
Leerkrachten met visie en inzet. Mensen die bereid zijn om tijd en energie te steken in kwaliteit. Want dit werk vraagt veel, maar het is het waard.
Aan ouders zou ik willen meegeven: tweetaligheid is een cadeau dat alleen jullie kunnen geven. Niemand anders.
En aan leerlingen hoop ik dat ze meenemen dat hun Nederlandse identiteit iets is om trots op te zijn. Dat taal deuren opent. Dat het hen sterker maakt, waar ter wereld ze ook terechtkomen.
Na 24 jaar kan ik één ding zeggen: dit was nooit gepland. Maar het is één van de mooiste professionele avonturen van mijn leven geweest.
Martin Kast - Het verhaal achter 25 jaar Dutch School
De Dutch School bestaat dit jaar 25 jaar en dat is absoluut een felicitatie waard. Weinig mensen weten hoe het allemaal begon.
De oorsprong van de school ligt zelfs verder terug dan 25 jaar, namelijk in september 1996. Toen richtte ik samen met Ingrid Beunder the first Dutch Language School in Chicagoland op in Willowbrook, Illinois. Ik was net met mijn gezin naar de Verenigde Staten geëmigreerd en maakte me, net als andere Nederlandse ouders, zorgen over het behoud van de Nederlandse taal bij onze kinderen. Het onderwijs begon letterlijk in de kelder van ons huis, met vijf kinderen en een PABO-gediplomeerde leerkracht – precies wat nodig was om erkenning en subsidie via de stichting NOB te krijgen. De school groeide snel, verhuisde naar een grotere locatie en bestaat nog steeds.
Wat in 1996 begon met een kleine groep Nederlandse gezinnen in de Verenigde Staten, groeide uit tot Dutch School zoals we die vandaag kennen. Al 25 jaar verbindt Dutch School kinderen en families wereldwijd met de Nederlandse taal en cultuur.
Van kelderklas tot bloeiende schoolgemeenschap
Martin Kast speelde een belangrijke rol in de oprichting en ontwikkeling van de school. Van de eerste lessen en statuten tot de groei naar meerdere locaties en online Nederlands onderwijs, zijn betrokkenheid vormt een rode draad in het verhaal van Dutch School.
Tot op de dag van vandaag ben ik betrokken gebleven, onder andere bij voorleesmomenten, themadagen en de jaarlijkse komst van Sinterklaas. Wat ooit begon met vijf kinderen in een kelder is uitgegroeid tot een bloeiende schoolgemeenschap met honderden leerlingen, meerdere locaties en een sterk online programma waardoor de school nu Dutch School heet.
Het brengt de Nederlandse gemeenschap samen en helpt kinderen begrijpen wat het betekent om Nederlander te zijn. Mijn eigen kinderen, die inmiddels bijna dertig jaar in de VS wonen, noemen zichzelf nog steeds Nederlander. Volgend jaar zal zelfs mijn eerste kleinkind starten bij de school.
Daarom wens ik Dutch School alle goeds toe voor de komende 25 jaar. Het is het meer dan waard.
Dr. W. Martin Kast
Jouw verhaal & Dutch School
Heb jij een mooi verhaal, een bijzondere herinnering of een speciale band met Dutch School? We horen het heel graag en komen graag met je in contact.